Een eeuwenoud geslacht

Stoekenbroek, waarvan de voorouders rond 1770 het Duitse plaats Borgholzhausen, nabij Stukenbrock, verlieten om hun geluk te zoeken in Amsterdam.

Tijdens de 16e eeuw was het in Europa in meerdere opzichten kommer-en-kwel. Godsdienstvrijheid, werkgelegenheid, voedselvoorziening en oorlogsgeweld, overal viel wel wat op aan te merken. Zo ook voor de bewoners van Duitsland in het gebied rond Bielefeld. In 1769 zag de Evangelisch Luthers gedoopte Heinrich Matthias Stukenbrock het niet meer zitten. Met een 6-tal familieleden trok hij naar Nederland. Uiteindelijk vestigde hij zich in Amsterdam als Suikerbakker. Hij trouwde met de Duitse Catharina Margaretha Batz, waaruit 6 kinderen werden geboren. Uit een tweede huwelijk met Hendrika Lauterbach kwamen er nog 8 bij. In die tijd bleven lang niet alle borelingen in leven!
Eén van de zoons, Harmanus (geboren in 1800), zorgden al snel voor een behoorlijk groot aantal nazaten, die zich door vereenvoudiging in het bevolkingsregister Stoekenbroek lieten noemen. Arbeiders en kleine zelfstandigen kwamen hieruit voort: banketbakker, havenwerker, taxichauffeur, loodgieter en kantoorklerk. De foto uit 1920 toont de bakkerij in de Amsterdamse Boomstraat 55 van Christiaan Johannes Stoekenbroek. Naast hem staat zijn moeder Maartje Sierveld. Waarschijnlijk geinspireerd door het bakkersvak van andere Stoekenbroeken in Amsterdam startte hij zijn bedrijfje. Later is hij hiermee gestopt en de rest van zijn leven als Amsterdamse taxi chauffeur gewerkt